Domino

Hallo lieve mensen,

Ik hoorde van mijn verzorgsters dat ik adoptiebaasjes krijg. Eerst kon ik het niet geloven, maar de andere zeiden dat het echt waar is! Daarom ga ik mezelf gauw even voorstellen. Ik ben één van de nieuwe bewoners van de seniorkamer en mijn naam is Domino. Ik ben een mooie, zwart wit gevlekte dame. Nu willen jullie ook vast weten hoe oud ik ben, maar ik zou het echt niet meer weten hoor. De verzorgsters denken dat ik rond de 13 jaar ben. Ik zit al een poosje in het asiel, maar kon nu pas naar de seniorkamer en dat had zijn redenen. Niemand weet wat er precies met mij gebeurt is, maar toen mensen mij naar het asiel brachten was ik er niet al te best aan toe. Ze vonden me mager, vol kale plekken, medebewoners in de vorm van vlooien, wormen en teken en ik had een flink gezwel aan de onderkant van mijn pootje zodat ik slecht kon lopen. Ik was blij met mijn warme mandje, lekker voer en natuurlijk alle aandacht want ondanks alles ben en blijf ik een enorme kroelkip. 

Na een tijdje van aansterken heb ik een operatie gehad aan mijn pootje en daarna volgde weken lang rust om te gaan herstellen. Dit was niet zo'n leuke tijd want ik moest een soort lampenkapje om mijn hoofd zodat ik niet aan mijn pootje kon komen. Ik heb ze nog duidelijk geprobeerd te maken dat ik er echt vanaf zou blijven, maar nee helaas...

Gelukkig voelde ik me al snel wat beter en mocht dat rare ding steeds vaker en langer af en kon er heerlijk geknuffeld worden! Dat was dan wel één van de voordelen, iedereen had medelijden dus aandacht kwam ik niet tekort, haha. 

Een aantal weken geleden mocht ik verhuizen naar de seniorkamer. In het begin durfde ik niet eens uit mijn doosje te komen, maar nu is het toch wel heel gezellig hier. Mijn favoriete plekje is in de krabpaal zodat ik alles en iedereen goed kan zien. Soms loop ik even een rondje buiten, maar stiekem vind ik dat nog een beetje te spannend. De tuin vind ik ook nog spannend, maar je kan daar wel heerlijk in het gras luieren.

Er is nog een nieuwe bewoner gekomen, een lapjes poes. Ook zij zat al even in het asiel en moet zeker wel een baasje gehad hebben. De verzorgsters denken dat ook zij gewoon op straat gezet is, maar waarom?

Nu vragen jullie je misschien ook af hoe ik aan mijn naam kom. Nou, één van mijn trouwe verzorgsters heeft deze naam verzonnen voor me, het betekent dame in het Latijns. Ik ben ook een echte dame hoor. Ze vinden me een beetje op Miesje lijken. Dat is de prinses van de kamer, maar ik kom aardig in de buurt en kan ook net zo goed kletsen als zij. Soms gedraag ik me iets minder als een nette dame en helaas was ik daar van de week op betrapt. Volgens mij kwam het gewoon omdat ik te lang in de zon gelegen had, maar volgens de verzorgsters ben ik gewoon een beetje "gek". Opeens zag ik mijn staart heen en weer gaan en die moest ik gewoon te pakken krijgen! En ja hoor, het lukte me nog ook! Hihi.

Tot de volgende keer!

Domino

 

< Terug naar het Senioren Adoptieplan